Νέο κείμενο
Όλα τα κείμενα →
Δεν υπάρχουν ούτε κακά χορτάρια ούτε κακοί άνθρωποι. Υπάρχουν μόνο κακοί καλλιεργητές
Χαρτογραφώντας τις εξεγερσιακές διαμαρτυρίες ενός όμορφου φθινοπώρου
Από τις 21 Σεπτεμβρίου, όταν οι μαθητές ενός λυκείου στο Créteil αποφάσισαν να κλείσουν την πόρτα του σχολείου τους, ένα κύμα κινητοποιήσεων περνάει από τη Γαλλία στο Βέλγιο, στην Ιταλία, στην Αλβανία, στην Ισπανία, και φτάνει ως τις σκηνές του Συντάγματος.
Διάβασε το κείμενο →Λογοτεχνία / Αύγουστος 2026
Όλη η λογοτεχνία →Οι νεκροί δεν μένουν ήσυχοι.
Αυτόν τον Αύγουστο, το ANANSI TACTICS αφήνει χώρο στη λογοτεχνία.
Τρεις queer φωνές της Λατινικής Αμερικής. Τρεις ιστορίες όπου το σώμα, η επιθυμία, η βία, η μνήμη και ο θάνατος αρνούνται να μείνουν στη θέση που τους όρισαν.
Από τις νύχτες του Βαλπαραΐσο και την επιδημία του AIDS, στη νεκραναστημένη Εβίτα του Μπουένος Άιρες και στην πυρά της αποικιακής Πόλης του Μεξικού.
Σώματα που αρνούνται να πειθαρχήσουν, επιθυμίες που επιμένουν μετά τον θάνατο, travestis, loca, εραστές, περιθωριακές υπάρξεις, άγιες και φαντάσματα απέναντι στην Εκκλησία, το κράτος και την κανονικότητα.
Τρία κείμενα για εκείνους που βρέθηκαν στο περιθώριο της Ιστορίας — και έγραψαν τη δική τους από την αρχή.

Cotita de la Encarnación
Δώσαμε πάνω από εκατό ονόματα όταν άρχισαν να μας βασανίζουν. Δεν θέλαμε να στείλουμε κανέναν στην πυρά, μα το ξύλο και ο φόβος αψήφησαν τη θέλησή μας και μας έκαναν καταδότριες. Κάθε καταγγελία γεννούσε κι άλλη μνησικακία. Στο τέλος…

Η Εβίτα ζει
Γνώρισα την Εβίτα σ’ ένα ξενοδοχείο στο Μπάχο — πόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε! Εγώ ζούσα, τέλος πάντων, ζούσα… ήμουν μ’ έναν μαύρο ναύτη που με είχε ψαρέψει καθώς έκανα πιάτσα στο λιμάνι. Εκείνο το βράδυ, θυμάμαι, ήταν καλοκαίρι…

Το τελευταίο φιλί της Λόμπα Λαμάρ
Όταν επινόησε εκείνο το όνομα, ένα καλλιτεχνικό όνομα αντάξιο του κακόφημου βαριετέ όπου ήταν η μεγάλη ατραξιόν, επιστράτευσε όλη την εφευρετικότητα μιας αδερφής μαθημένης στους δρόμους. Ίσως να ονόμασε τον εαυτό της Λόμπα Λαμάρ επειδή το…
Anansi Files — Anansi Research
Όλες οι έρευνες →Τεκμηριωμένη desk research για ζητήματα δημόσιου ενδιαφέροντος — με διασταύρωση πηγών, διαφάνεια μεθόδου και αναπαραγώγιμα ευρήματα.
Τελευταία κείμενα
Όλα τα κείμενα →
Όταν φεύγει ένας σκύλος. Μία αντινεκρολογία για την Τζούρα (της ζωής μου)
Η Τζούρα μας άφησε. Δεκαέξι χρόνια μαζί, και μέσα σε μία εβδομάδα έφυγε, με εκείνη τη σιωπηλή αξιοπρέπεια που μοιάζει να ανήκει στα πλάσματα που δεν χρειάζονται γλώσσα. Μια αξιοπρέπεια χωρίς λέξεις, χωρίς θέατρο, χωρίς αίτημα. Δεν ζήτησε…

Μια συμβουλή στον Αλέξη
Η πολιτική δεν είναι μαθηματικά. Αλλά αν δεν καταλαβαίνεις τα μαθηματικά της, χάνεις. Και στην περίπτωση της ελληνικής πολιτικής από το 2019 μέχρι σήμερα, το λάθος είναι καθαρό: παίχτηκε ένα παιχνίδι με λάθος θεωρία.

Από τον Λένιν και τον Σουμπέτερ στον 21ο αιώνα: Ιμπεριαλισμός, κεφάλαιο και η γεωπολιτική του Ιράν
Η αντιπαράθεση μεταξύ του Vladimir Lenin και του Joseph Schumpeter σχετικά με τη φύση του ιμπεριαλισμού παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη στον 21ο αιώνα. Ενώ ο Σουμπέτερ αντιλαμβάνεται τον ιμπεριαλισμό ως κατάλοιπο προ-καπιταλιστικών δομών, ο…

Από το δελτίο στον «κανόνα» του πολέμου
Ο πόλεμος στο Ιράν ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026. Αλλά στην Ελλάδα, ένας άλλος πόλεμος είχε αρχίσει νωρίτερα — μέσα από οθόνες, τίτλους, δελτία, podcast, live blogs. Ένας πόλεμος γλώσσας. Ένας πόλεμος πλαισίωσης. Ένας πόλεμος που…

Από το πραξικόπημα του 1953 στην Ισλαμική Επανάσταση: Το τραύμα της νεοαποικιακής εξάρτησης και η αντεπίθεση της ιστορίας
Το παρόν κείμενο στηρίζεται κυρίως στη μελέτη του ιστορικού Έρβαντ Αμπραχαμιάν για τη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, καθώς και σε επίσημα αμερικανικά αρχεία και αποχαρακτηρισμένα τεκμήρια που αφορούν το πραξικόπημα του 1953. Η συχνή αναφορά…

Η αποανθρωποποίηση ως προάγγελος πολέμου στο Ιράν
Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον του Ιράν. Χωρίς ψηφοφορία στο Κογκρέσο, χωρίς εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς καμία νομική βάση στο διεθνές δίκαιο. Η επιχείρηση «Epic Fury»…

«Θα προτιμούσα να μην...» Η σιωπή ως ερώτημα και η ομοφωνία ως πάγωμα
Ξεκινήσαμε αυτή τη σειρά κειμένων με αφορμή ένα δοκίμιο του Αγκάμπεν και δύο ταινίες — τον Πετεινό του San Michele των Taviani και τη Chinoise του Godard. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει ταινία. Υπάρχει ένα λογοτεχνικό διήγημα του Herman Melville…

Από την Εκπροσώπηση στη Συνενοχή: Η Ηγεσία της ΓΣΕΕ και ο Παναγόπουλος
Η ιστορία του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα μετά το 2010 δεν μπορεί να γραφτεί χωρίς να τεθεί στο επίκεντρο η ηγεσία της ΓΣΕΕ και ο μακροχρόνιος πρόεδρός της, Γιάννης Παναγόπουλος. Για ένα σημαντικό τμήμα του κόσμου της εργασίας, το…

Ουδείς αναντικατάστατος (?): «Φορεμένοι» Ρόλοι και η πολιτική της κυκλοφορίας σε κινηματικές συλλογικότητες
Ας ξεκινήσουμε πάλι από ένα φιλμ — όπως κάναμε και σε προηγούμενο κείμενο αυτής της σειράς, τον «Πετεινό του San Michele». Το 1967, ένα χρόνο πριν οι φοιτητές του Παρισιού βγουν στους δρόμους και ο Μάης του '68 γίνει σύμβολο μιας ολόκληρης…

Ο πετεινός του San Michele: Γενιές, κινήματα και κοινός τόπος της συνάντησης (?)
Το 1870, στην ταινία San Michele aveva un gallo των αδερφών Taviani, ο αναρχικός διεθνιστής Giulio Manieri οδηγεί μια χούφτα συντρόφων σε μια αποτυχημένη εξέγερση στην Ούμπρια — την ορεινή περιοχή της κεντρικής Ιταλίας, ανάμεσα σε Τοσκάνη…

Η αυτομόληση της διανόησης και η ιστορική ύφεση του εργατικού κινήματος
Η παρατεταμένη κρίση του εργατικού κινήματος και η συρρίκνωση των κομμουνιστικών κομμάτων στην Ευρώπη δεν μπορούν να ερμηνευθούν επαρκώς ως αποτέλεσμα εκλογικών αποτυχιών, οργανωτικών αδυναμιών ή εξωτερικών πιέσεων, όπως η παγκοσμιοποίηση…
Ποιοι γράφουν εδώ
Το project →Η αφετηρία μας είναι πως ο κόσμος δεν πρέπει να είναι έτσι. Και ότι μπορεί να αλλάξει.
Το Anansi Tactics είναι μια απόπειρα κριτικής σκέψης χωρίς εγγυήσεις. Ερχόμαστε από διαφορετικές παραδόσεις της ριζοσπαστικής σκέψης. Συμφωνούμε αλλά και διαφωνούμε μεταξύ μας. Αυτό δεν είναι αδυναμία — είναι η μέθοδος.





